Pamięć pokolenia jest krótka. Ludzie nie chcą słuchać historii o tym, co było kiedyś i gdzie indziej. Liczy się tylko tutaj i teraz, a najlepiej z grubym portfelem, nieskazitelną urodą i szczęściem wprost z reelsów na Instagramie. My ludzie dziś wpadamy bardzo łatwo w pułapkę życia wyobrażeniami. Zakryci nowymi filtrami do upiększania, myślimy o tym,
Od początkowych lat edukacji wmawia się nam, że rodzina to podstawowa komórka społeczna. Wszakże w tym najbliższym środowisku uczymy się podstawowych zasad społecznych, ono nas kształtuje. Co jednak kiedy w tym przyległym mikroświecie coś zaczyna trzeszczeć? Drobne rysy przeradzają się w zamgloną codzienność, gdzie już trudno dostrzec następny dzień? “Grażynka” Rafała Wojasińskiego w reżyserii Waldemara
Spektakl „Instrukcja dla Pań sprzątających” w reżyserii Olgi Ciężkowskiej to niewątpliwie wierne przeniesienie kilku opowiadań Lucii Berlin, jednak nadmiar przeplatających się historii spowodował, że efekt choć ciekawy, to opowieść mętna. Widz, który nie miał wcześniej w ręce prozy amerykańskiej autorski może poczuć się zagubiony w gąszczu wątków. Wysokiej klasy aktorstwo zespołu Teatru im. Jana Kochanowskiego
Kiedy dzwoniło się do babci, zawsze powtarzała, że nie robi nic szczególnego, tak się tylko krząta po mieszkaniu, utyka, przeciera, gotuje… Mijały lata, ale jej zajęcia nie ulegały zmianie. Krzątanie, utykania, przecieranie, gotowanie. Za każdym razem, kiedy ją odwiedzałem była w ruchu, wciąż miała coś do zrobienia. Prawie nie odpoczywała. Krzątanie, utykania, przecieranie, gotowanie. Później
Podróż w mgliste meandry przeszłości zafundowała Agata Duda-Gracz, wystawiając swój scenariusz „Proszę Państwa, Wyspiański umiera” w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, na scenie nieoderwanie związanej z czwartym wieszczem. Na kilka chwil zatrzymała poza czasem moment śmierci Stanisława Wyspiańskiego. W tym zaprzeczającym zasadom fizyki punkcie rzeczywistości pojawiają się ci, którzy dawno już umarli i współcześni
Jako praktyk wyklejanek doceniam fakt opowiedzenia życiorysu Wisławy Szymborskiej, mistrzyni tego rękodzieła, w formie dramatu mającego cechy zabawnego kolażu, zachowującego przy tym płynność akcji. Piotr Rowicki w „Szymborskiej. Kropkach, przecinkach, papierosach” z przymrużeniem oka łączy rozmaite klisze z potocznej wiedzy o życiu noblistki i zestawia je z faktami. Anna Gryszkówna, reżyserując spektakl na deskach Domu
Spektakl “Królowa” jak głosi tytuł, pozornie traktuje tylko o biografii charyzmatycznego wokalisty brytyjskiego zespołu Queen. Nieuważnym odbiorcy może się wydawać, że zobaczył przyjemny wodewil, będący biografią Freddiego Mercury’ego. Ne brak tu największych hitów zespołu, brokatu, kolorowych ptaków… Jednak za pstrokatą warstwą tricków reżyserskich Piotra Siekluckiego kryje się dramat wielu ludzi, którzy osiągając himalaje możliwości, pozostają
Niektórzy mawiają, że życie to teatr. Raz jest do dobra komedia, czasem dramat, innym razem mamy do czynienia z bajką. Jednak tę najtrudniejszą rolę w życiu przyjdzie nam zagrać tuż przed zakończeniem spektaklu. Odchodzenie, moment kiedy nie przez starość, a toczącą ciało chorobę przyjdzie się pożegnać z doczesnością jest występem, który nie jest poprzedzony żadną
Całkiem ambitnego zadania podjął się Michał Piotrowski, przygotowując dyplom studentów Szkoły Aktorskiej Teatru Śląskiego (we współpracy z Teatrem Czwarta Scena, czyli stowarzyszeniem studentów i absolwentów Szkoły, które powołał w 2015 roku). Przy tego typu spektaklach zawsze mnie zastawia, jakim kryterium kieruje się reżyser wybierając tytuł. Być może to po prostu bezduszna arytmetyka, która pozawala z