Teatr Barakah w Krakowie wypracował swój własny język, który od lat przyciąga mnie do tej sceny. Ich poetyka balansuje na granicy dyskomfortu — ze względu na konsekwentny dobór wyrazistej muzyki, mnogość bodźców skierowanych bezpośrednio na widza, specyfikę przestrzeni scenicznej oraz bezkompromisowe podejście do tematów społecznie drażliwych — przy jednoczesnym zachowaniu sporej dawki empatii. W przypadku
Przypominając sobie lekturę „Tajemniczego ogrodu” z czasów szkolnych, nasuwa mi się wspomnienie pierwszej fascynacji ogrodnictwem a nie temat osób z niepełnosprawnością. W czasach minionych programów szkolnych była to bodaj jedna z najbardziej bagatelizowanych spraw. Być może odrobinę mniej niż edukacja seksualna. W związku z tym niezwykle cennym dla mnie doświadczeniem i lekcją stała się pierwsza
Od 2020 roku, kiedy Malina Prześluga została uhonorowana Gdyńską Nagrodą Dramaturgiczną za „Debila”, czekałem z niecierpliwością na prapremierę tej sztuki. Nie trwało to długo, a efekt okazał się wzruszający i zapadający w pamięć. Spektakl w reżyserii Piotra Ratajczaka stanowi nie tyle opowieść o losach jednostki dotkniętej niepełnosprawnością intelektualną, ile próbuje zrozumieć, jak taki człowiek pojmuje